Prijs van Verdienste 2026
Voor Edo Wijnen

De tweede danser van Het Nationale Ballet die wij dit jaar in de spotlight willen plaatsen, is tweede solist Edo Wijnen. Niet omdat hij zijn carrière gaat beëindigen – wij hopen oprecht dat we nog vele jaren van hem mogen genieten! – maar omdat hij een blijk van waardering verdient voor de grote en zeer waardevolle bijdrage die hij al jarenlang levert aan zowel de klassieke als de eigentijdse producties van het gezelschap.

Edo, opgeleid aan de Koninklijke Balletschool in Antwerpen, kwam in 2010 in dienst van Het Nationale Ballet. Sindsdien ontwikkelde hij zich tot een van de meest sympathieke en geliefde dansers. Maar ook tot een charismatische, (nog altijd) jongensachtige danser die je simpelweg niet over het hoofd kúnt zien, omdat hij – naast zijn prachtige techniek – altijd iets heel eigens aan een rol toevoegt en over een opvallende toneelpersoonlijkheid beschikt. Net als een groot musicus dat kan, weet Edo zijn vertolkingen steeds weer net iets anders in te kleuren. Daardoor én door het feit dat hij binnen de structuur en omvang van een groot klassiek gezelschap overduidelijk zichzelf is gebleven, blijft hij zijn publiek steeds weer verrassen – en dat binnen een wereld waarin, noodzakelijkerwijs, vaak toch sprake is van uniformiteit.

Ook bij Edo zijn de rollen te talloos om te benoemen. In de avondvullende klassiekers viel hij onder meer op als Alexander in Rudi van Dantzigs Zwanenmeer (daarbij fris en sprankelend in de veeleisende Pas de trois), als een krachtige Notenkraker in de hitproductie Notenkraker & Muizenkoning, een gevoelige, uiterst humane Lenski in John Neumeiers Onegin en recent nog, als een inlevende schrijver, verteller en vriend in de nieuwe Bayadère-productie van Rachel Beaujean. Maar meer nog onderscheidt Edo zich in het hedendaagse repertoire, waarin hij zijn creativiteit en eigenheid ten volle kwijt kan. Zoals in een hele reeks Van Manen-balletten, met Solo, Grosse Fuge, Déjà vu, On the Move en Concertante als uitschieters. In werken van William Forsythe en Wayne McGregor, en bovenal in een groot aantal werken van David Dawson, met wie hij door de jaren heen een heel bijzondere en persoonlijke band op bouwde. Culminerend in de solo Citizen Nowhere, die Dawson speciaal voor en op hem maakte en waarin hij zijn publiek – krachtig en ook kwetsbaar, virtuoos maar ongekunsteld – bijna een half uur lang de adem beneemt. Niet voor niets resulterend in een van de meest luide ovaties die ooit in Nationale Opera & Ballet geklonken hebben.

Edo, zoals al opgemerkt: we hopen je nog heel vaak op het toneel te zien, in vertrouwde en in nieuwe rollen, maar vonden het moment nu toch daar om je uitzonderlijke talent en kwaliteiten te belonen met een Prijs van Verdienste. Het is je méér dan gegund!

November 2026

Han Ebbelaar
Alexandra Radius
Marian Sarstädt
Karin Schnabel
Astrid van Leeuwen